Oostendse Verhalen

Sinds 2001 de site over Oostende, zijn taal, cultuur en bevolking

Zoeken op de site

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief

wapenschild Ostende argentiniëOstende is een toeristische badplaats met ongeveer 6000 inwoners in de provincie Buenos Aires aan de Argentijnse kust. In het noorden wordt Ostende begrensd door de badplaats Mar de Ostende, in het Zuid-oosten door Valeria en de Argentijnse zee en in het westen door Gral Madariaga. Het landschap wordt gekenmerkt door hoge duinen en brede stranden omzoomd met schaduwrijke Tamarisken. De bewoners zijn grotendeels werkzaam in de toeristische sector en de bouw.

 

 

 

plan ostende in Argentinië

In 1908 kwamen de Belgen Fernand Robette (Fernando Robette) en Augustin Poli met het plan om in Argentinë een zusterstad naar het model van Oostende in België te bouwen. Ze kochten 14 km2 duingebied en velden van landeigenaar Don Manuel Guerrero. Later engageerde de Fransman Jean Marie Bourel zich ook voor het project. Een onderdeel van het plan was ook om 500 Belgische families naar Ostende in Argentinië te laten verhuizen om daar een nieuw leven te starten. Hiermee wilden ze het voorbeeld volgen van Pedro Luro die een aantal Baskische families naar Mar del Plata kon lokken.

Op die plaats een nieuwe stad bouwen was in die tijd zeker geen evidentie. De aangekochte gronden lagen ver van alle bestaande infrastructuur en bovendien moesten de kilometers brede en hoge duinen gefixeerd worden. De Belgen besloten maar om alles tegelijk te doen, de enorme wandelende duinen fixeren en beginnen bouwen.

De plannen voor dit toeristisch project werden ontworpen door de Franse architecten Chapeaurouge en Auguste Hughier en de ingenieurs Gilardón en Weber. Het plan voorzag in diagonale lanen, ruimte voor openbare gebouwen, een station, een gemeentelijke begraafplaats en een centrale laan van 50 m breed.

In 1912 begonnen de werken aan de Rambla met ondergrondse verkleedkamers. De bouwmaterialen werden vanuit Buenes Aires aangevoerd met schepen die dan door paarden op het strand getrokken werden. Op 6 april 1913 werd de nieuwe stad, die al gauw de naam “parel van de Atlantische kust” en “mooiste strand van Zuid-Amerika” kreeg, feestelijk ingehuldigd

Een indrukwekkend hotel " Termas Ostende" werd op 13 december 1913 ingehuldigd. Het hotel telt bijna tachtig kamers en staat tegenwoordig nog steeds bekend als "Viejo Hotel Ostende".

hotel viejo ostende Argentinië

De pier was een van de mooiste van Zuid-Amerika. Ze werd gebouwd door de firma Lloyd uit Oostende in België. Ondanks zijn sterke bouw verdween de pier rond 1942 quasi volledig door de aanhoudende zuid-oostenwind (de sudesta).  De Fransman Bourel had aan de pier een pitoreske pub “ El Viejito de Acordéon”. Resten van de pier kunnen nu nog enkel bij laagwater gezien worden.

Viejito del acordeon

 


Helaas brak de eerste wereldoorlog uit en moesten de Belgen terugkeren om te vechten. Ondertussen namen de duinen het land in. Het afgewerkte deel van de promenade en de meeste huizen verdwenen al snel onder het duinenzand. Een zekere Domino Repetto liet in 1917 een kerk bouwen die al  rond 1925 onder het zand begraven raakte. Er bleven slechts een paar huizen zichtbaar als bewijs dat Ostende in Argentinië niet slechts een droom was.

Robette stierf in 1920 in Europa en Poli gaf het gevecht tegen de duinen en daarmee het ganse Ostende-project op. Enkel Bourel bleef in Ostende om te plannen af te werken en de strijd tegen de duinen verder te zetten en uiteindelijk min of meer slaagde. 

Het hotel werd verkocht aan de familie Pallavidini. Toeristen reden per auto tot Puesto Tokyo of per trein naar Juanchon ongeveer 4km landinwaarts waar  Pallavidini hen oppikte. Toeristen konden vanuit Puesto Tokyo ook de “Decauville” nemen. Dit is een kleine veldtrein waarvan het railsysteem zo ontwerpen werd dat het treintje over heel slechte ondergrond kon rijden.

Ostende in Argentinië

Een zekere Don Carlos Gesell overnachtte in 1931 in Viejo hotel Ostende. Hij moest binnenkomen door een terasdeur op de eerste verdieping omdat het gelijkvloers geblokkeerd was door het zand.  Andere toeristen vertelden dat ze het hotel dikwijls binnen moesten komen door een raam. Dit maakte van een verblijf in dit hotel toch iets opwindends en avontuurlijk. Omdat het ganse Ostende en Hotel Viejo Ostende project als een grote fantasy overkwam is het niet verwonderlijk dat een schrijver zoals Antoine de Saint-Exupéry zijn sprookje “de kleine prins” in kamer 51 van dit hotel schreef. De roman ‘Los que aman, odian’ van de bekende Argentijnse schrijver Adolfo Bioy Caseres speelt zich in dit hotel af. Hij verbleef hier regelmatig met zijn vrouw Ocampo.

Projectontwikkelaar Jorge Bunge slaagt er een paar km verderop wel in om de duinen door bebossing te fixeren. Zo wordt in 1943 Pinamar ingehuldigd als badplaats. Hierdoor raakt het oude project “Ostende” wat in de vergetelheid.

De enige nog bewaarde huizen uit die tijd zijn het huis van Robette, De Karmelieten refuge, het Atlantic city hotel die nu jeugdherberg is en het hotel Thermas (nu Hotel Viejo Ostende). Het overblijvende deel van de Rambla werd in 1995 nationaal erfgoed maar is dringend aan restauratie toe. De laatste 9 à 10 jaar is het oude Ostende aan een heropbloei bezig.

Op 23 mei 1983 werd Ostende samen met de andere gemeenten Valeria del Mar, Pinamar en Carilo samengevoegd tot de fusiegemeente Pinamar.

 

 

Linken:

http://www.welcomeargentina.com/valeriadelmar/citytour-around-ostende.html

http://es.wikipedia.org/wiki/Ostende_%28Argentina%29

http://nl.wikipedia.org/wiki/Decauville

http://www.vakantiearena.nl/argentinie/ostende

http://www.ecosdeostende.com/mar-de-ostende-historia/historia/historia-tierra-zona.htm

http://www.telpin.com.ar/interneteducativa/homenaje/lasrdelpartido/indexmuseo.htm

 

 

 

 

Login Form