Gelik altied asuk an mien compjoeter zitten kiekuk eirst uki no buuten.Vandage giet het woater en tur is veele wiend. Doardeure kunnen wu niet goan wangelen en begunnen wu te droomen. Droomen van vroeger van de tied dat de stroate nog van de kienders was en damme ols opgeschooten joengens buuten konden speelen. Schoppend teegen un bolle op tplingsje voe de grote kerke of op de groenselmart toe da de poliesje uuz weg jaagde.Speelen mit de marbels en de ketten op de drie-oek ( je wit das plingsje da nu gekend is os paulusplingsje) of tuwwel koersen achter uuzen oepel – meistol un oed wieloowiel o of nog – mo da olleine in da vacaantjes mi du vieloo rien op de katteien. Os we da gedoan aan giengen wiender roend mit uuze mutsen o diengelse toeristen en we vroeger tonne : “Mister wantje pennies for de piektjes”. Waan da uuki, goord van utwiern, mo wu wisten nie wa da da beteikende.


U bitje loater uuzen eisten djob : chasseurtje in un otel. Jaat us u ki moeten zien mi da schoon kostuumtje an en da musje. Wu woaren voe te stelen.
We kreigen gin geld van de boazen, we wrochten alleine voe drinkgeld. Wu woaren op post an deiste moale, da was de moale van ten vuuven en mosten ook de laste moale nie missen, saafes te zeven. Sachternoens aan wu twi euren vrie. Men nooit gesproken van staken of verminderienge van uerenTwoaren alleine mo de rieke iengelschen die hier kwamen en under poend stoeg aan 135 fr. Wu verdienden un schone kluute.

Mo ol dromend peinzekik ook an sommuggu menschen zo ols an den Duuvel. Nain ie was nie dedeen die wu leirden kennen in deleiringe, dedeen die altied kwoad was en ores droeg en die uuz in delle soet opsluuten os w unie brave woaren.Nai,nain uuze Duuvel was un oede visscher, ein die noggol sterk was en goe gekend was in de visscherie en bie de porteurs an de stoache.. Ie was altied te vienden in domgevienge van doede miene, langs de koaije en an de stoache woar dattun twerk ofpakte van de porteurs, die benouwd woaren van hem. Osten olzowa geld verdiend ad gieng ten deze verdrienken in ain van de kaffees op de koaije of bij Herrie Mielles op toazegras.

Duuvel, woarvan dechte name deur nievele gekend was, aad altied een schippersmutse schaif op zien kop. Ie kwam veele in kontakt mit de pliesjes want ie was nie benouwd poosqjes vis te stelen in de miene. Swienters wasten meistol te vienden te Brugge in tgevang en in de lente kwamten ie wèère noar Oostende om zien deugnietenstreeken uit te hoalen.
Jaad ie van nieks benouwfd en zo etten ukki, voe un weddeschap, in deirste bassing gesproengen zoender datten koste zwemmen. Mi veel moeite konden ienkele visschers hem op troge briengen. Nat gelik datten was gieng tunnie bij Herrie Mielles u pinte drienken.

Op un dag, twas in den herfst, giengten binnen in de pliesjeburo an ’t paird om te vragen wanneir datten no tgevang most. Un joengen agent die hem nog nie kendezeide datten moste weggoan. Den Duuvel gung buuten zocht un stein dieten tegen de ruute van de buro smeet Zodat die ruute brak. Ie gieng weer no binnen en zei tegen de pliesje nuu ka ju me loaten opsluuten in Brugge.

In de groend was uuze vriend nog zo kwoad nie, zun beste jaoren kende ie in de joaren 30 en zien beste vrienden woaren de joengens van de koaije an wien datten veele vertellingsjes verteld. Ein van die joengens was