Voe dun orlooge kendukik un siempatieke knul die goed gekend was op du koaije. Jaadie, te goare mi zien wuuf, un wienkeltju dichte bie du veugelmart. U spekkewienkeltje woarda zu ook pietrol verkochten. Iezelve was, special in de zomer, te vienden an strange of op dun diek. ‘tWas u noggol magere vint, ni te groot of nie te klaine, mi rooie kaken en un grote moestash. Oltied schone geklid, mi kol en plastron, soms, op zien kop, un bakkersmustje, mo oltied mit un schoone witte schorte an. Op zien buuk droegtun ie un soorte van u mande mi doarin smakulukke bruingelve bollenen an de kant un viertje woarop die bollen verwarmd werden.
Van verre zagen de kienders hum ofkommen in zooorden hum roepen : “ drie bollen voer un franc “. Moar ook de toeriesten kenden hem goed, want jaad ie voe iederain un goe woordje.
Os du kienders bie hem kwamen zeiten ie tegen hunder dat zu moesten blêten  om u bolle te kriegen van ulder moeder.En die kaddees aan het blêten toe dat de moeder de portumonnéé uithoalde en die bollen kochtte. Du bollevent deed er nog wa extra   suuker op zo dasse nog beter smakten en du moeders tonne ain vroegen voe underzelven.
Zu beete, durin toe dat de craim to under oren plakte.
Ju kon ie ook schone klappen en vertelliengjes vertellen an de kienders, kzaaten doar ook dikkels bie, en wu luusterden goed.Ie vertelde van zien verre reizen waarbie datten zien stiel gelaird had.
Loater onk grotter woaren enk goord datten nog nooit verder was gewist dan de wiek thospitoal woar datten geboren was